امشب نشستم فیلم سیلور لاینینگ پلی بوک رو دوباره دیدم. (البته واسه بار سوم!!! :دی). فیلم خیییییییییلی خوبه اصلا نمیشه ببینیش و حالت خوب نشه. ولی این بار دقیقا چند دقیقه اخر فیلم یه اتفاقی افتاد. یه مدتی هست که از تلگرام و ... همه اومدم بیرون. یکم دارم روی خودم وقت میزارم. پریسا هم استثنا نبود. واسه ا...

یه مدتیه که کلا تلگرام و ... رو گذاشتم کنار و همینطور همه کسایی که باهاشون حرف میزدم رو! گفتم یکم با خودم باشم یکم ببینم خودم کی هستم و چی میخوام. دیروز بالاخره واسه دو دقیقه خوشحال بودم! شروع خوبیه.

این بلاگ فا کلا سکته زده انگار. پست قبلی رو همینطوری هی کپی کرده. چقدر دلم واسه اینجا تنگ شده. تنها جایی هست که میشه هنوز با دو تا آدم درست حسابی حرف زد. یجورایی انگار با دنیا و آدم هاش و بدی هاشون و ... هیچ کاری نداره. یه مکانه واسه جمع شدن آدم های درست حسابی.